14/11/2025
Gisteren ging ik naar een bosbrunch van Outdoorschool. Een hele ochtend bracht ik door rond het vuur, samen met andere vrouwelijke ondernemers. Hoewel ik hen nog nooit eerder had ontmoet, voelde ik meteen een zekere verbondenheid. Het deed me ook beseffen dat ik eigenlijk al behoorlijk lang ondernemer ben, in allerlei vormen: van schijnzelfstandige naar mede-oprichter van een bedrijf, van een eenmanszaak naar mijn eigen bedrijf. Doorheen al die jaren zag ik wel eens zwarte sneeuw, maar kende ik gelukkig ook gouden periodes.
Hoewel ik met enkele concullega’s een fijn contact heb, voelt ondernemerschap soms toch wat eenzaam. Zeker sinds de geboorte van onze zoon is mijn ambitie verschoven. Ik hoef niet per se grootser, groter, meer. Ik wil hard werken wanneer het moet of kan, maar minstens even belangrijk is voor mij de vrijheid om mama te kunnen zijn: hem naar school brengen, er zijn op belangrijke momenten, hem ophalen als hij ziek is.
Precies daarom doet het deugd om een kring vrouwen om me heen te hebben die in een gelijkaardige situatie zitten. Vrouwen met wie ik kan sparren, schrijven, delen — en soms gewoon even ademhalen. Gisteren maakte ik deel uit van zo’n live vrouwencirkel, en opnieuw voelde ik hoeveel het me geeft.
Het deed me weer beseffen dat groei niet altijd gaat over méér doen, maar soms over anders durven kiezen. Voor jezelf, voor je gezin, voor een manier van ondernemen die klopt met wie je bent. In die keuze voel ik me sterker en zekerder dan ooit. Misschien is dat wel het mooiste aan ondernemerschap: niet alleen de vrijheid om je eigen weg te kiezen, maar ook de ontdekking dat je die weg niet alleen hoeft te bewandelen. Die warmte en energie neem ik nu mee de komende weken in. Een herinnering dat er altijd ruimte is om te delen, te vertragen en te verbinden — ook midden in de drukte van het ondernemerschap.
.wildtribe
