28/09/2019
50% من أصحاب الأعمال الصغيرة بينجح يحافظ على البيزنس بتاعه لمدة 5 سنين و حوالى تلت العدد ده بيقدر يحافظ على البيزنس بتاعه لمدة 10 سنين .
النسبة الاكبر من الشركات الناشئة وال small business وال entrepreneurs بيفشلوا لشوية اسباب مشتركة حاولت ألم الحاجات اللى اتعلمتها فى تأسيس شركتى من 5 سنين لحد النهارده :
* مفيش competitive edge
لو فكرة البيزنس بتاعك عاجباك لوحدك من غير ماتعديها على مرحلة ال validation ثم ال pivoting يبقى حرام عليك وقتك وفلوسك ومجهودك ومجهود غيرك اللى هتضيعه وهوا محكوم عليه بالفشل . البيزنس لازم يتعمل بناء على customer needs وبعدها تبتدى تشوف مين محقق للعميل بتاعك حالة الرضا وعدم الرضا الاتنين وتقدم انت الحتة الاضافية اللى فوق أحسن حل موجود فى السوق . الجزئية دى طويلة جدا فى الشرح والسطرين دول مش كفاية بس كانت لازم تذكر . خلاصة القول انك لازم تكون سابق بخطوتين تلاتة وده معناه مجهود اكتر فى الغالب بس يضمنلك انك تفضل موجود .
* خلط العلاقات الشخصية بالشغل
لو قررت تختار ناس تربطك بيهم علاقات شخصية زى اصحابك او حد من قرايبك عشان تدخلوا بيزنس سوا لازم تكون واضح من البداية ان مفيش اى خلط بين علاقتكوا الانسانية وبين مصلحة الشغل , انتوا الاتنين هتعاملوا الشركة معاملة شخص اعتبارى تالت له الاولوية فى اى قرار هتاخدوه بغض النظر عن مدى تأثير القرار على اى حد فيكوا . شخص تالت يمثله فلان الفلانى فى اتخاذ القرارات المناسبة ولازم يكون من الاول واضح مين صاحب القرار ومين silent partner يقول رأيه لكن مفيش اى التزام بتنفيذ رأيه . لازم فى النهاية يكون القرار النهائى من حق شخص واحد معروف ومعروف صلاحياته . اى حد من الطرفين لازم يكون ناضج كفاية انه مايخلطش بين مصلحته الشخصية ومصلحة الشخص الاعتبارى التالت ( الشركة) او انه ياخد مواقف شخصية بناء على قرارات الشخص التانى الممثل للشخص الاعتبارى التالت (الشركة برضو) .
* سوء ادارة الميزانية
واضحة دى مش محتاجة كلام كتير .
* مفيش شريك عمل مناسب
لو معندكش معايير سليمة لاختيار شريك لازم تبتدى تحط معاييرك من دلوقتى , كلمة شريك عمل هنا مش قصدى بيها شريك تحديدا قصدى كل واحد هيدخل مكانك أيا كان دوره وحجمه كلكوا فى النهاية باختلاف ادواركوا لازم تكونو شركاء ولازم تعاملهم المعاملة دى بس للى يستاهلها , مش كل الناس تنفع تتعامل كده اختيار واحد غلط وسط الناس الصح كفيل يصفرلك العداد , ولما نقول اختيار غلط مش لازم يكون خايب ممكن يكون مش محل ثقة او ممكن يكون مش ماشى بنفس سرعة بقية الفريق وممكن أسباب تانية كتير المهم ان لو الناس كلها مش عالتراك بنفس السرعة وسيبت واحد يقع هيجر فى رجله شوية خساير أكبر بكتير من حجمه حتى لو مكانش متعمد الضرر ده .
* مفيش التزام حقيقى تجاه ال business
الناس الناجحة بتتعرف بس وهيا ناجحة قبل كده بيبقوا زيهم زى اى حد بس روتين حياتهم مختلف , اخر سنة انا نمت فى شقتى تقريبا اسبوعين تلاتة والباقى كله على كنبة فى الشركة عشان ماضيعش وقت فى الطريق او اكسل انزل . لو معندكش القدرة تتخلى عن جزء كبير عالاقل فى بداية شغلك من حياتك الشخصية خليك مكانك احسن . لو مش هتخاف على اللى بتعمله بالفعل وتكون قدوة للناس اللى معاك بمجهودك مش بكونك صاحب الشغل يبقى برضوا ده مش مكانك وخليك زى مانت احسن لانك مش هتكمل . لو نفسك مش طويل وهاتشتكى من صعوبة كل حاجة وان الكون كله متامر عشان ماتنجحش وانك لو كنت فى بلد تانية كان زمانك كسرت الدنيا وان المشكلة فى اللى حواليك لكن انت زى الفل برضوا خليك زى مانت عشان هتفيص بسرعة والطريق ده طويل ومحتاج ناس نفسها يستحمل مجهوده .
* ادارة الموارد البشرية بشكل غلط
النقطة دى محتاجة مرونة رهيبة فى التعامل مع امكانيات الناس كل واحد بشكل مستقل , كل واحد ليه بروفايل مختلف متخزن عندك فيه بيحب ايه وبيعرف يعمل ايه وايه ماتطلبوش منه وايه ممكن يموت نفسه عشان يعمله . خلى الناس تعمل الحاجة اللى هما نفسهم مكانوش يعرفوا انهم يعرفوا يعملوها , افتح للناس اللى عندك افاق جديدة جرب معاهم حاجات جديدة وشوف مش أقل من 50% منهم وهوا مبسوط انه اكتشف حاجة جديدة يقدر يعملها وهتفرق معاه . من الناحية التانية اللى تكتشف انه معندوش قبول لحاجات معينة بعد ماتجربه مرة واتنين وتلاتة خلاص شيلها من عنده .
* مفيش وضوح فى توزيع الادوار وحدود كل واحد
اكتب لكل واحد فى المنظومة طبيعة دوره عالاقل اكتبه لنفسك فى الاول لحد ما تستقر على مين هيعمل ايه وفين وبعدين لازم تشير الكلام المكتوب ده معاهم . مش هيبقى فيه مساحة خالص للى يقول انا كنت فاهم غلط او التاسك ده مش بتاعى او انت ماقولتش كده ليه او انت غيرت كلامك او اى حاجة من اللى بتعطل المراكب السايرة لمجرد سوء تفاهم مبنى على جهل طرف من طرفين الاتفاق بتفاصيل مهمة . هيضمنلك وقت الاختلاف انك تتكلم بناء على مرجعية مشتركة متفق عليها مش بناء على سلطة او وجهة نظر .
* مفيش Time Frame واضح
وانت بتحط التاسك حط الوقت اللى المفروض يخلص فيه والتزم بيه انت وكل الاطراف اللى هتشتغل عليه .
* مفيش استثمار مستمر فى امكانيات الفريق
لو الناس جاتلك وبعد سنة فضلوا زى مهما انت اللى متحمل مسئولية ده بالشكل الاكبر مش هما , ادى الناس تحديات صغيرة تخليهم وهما بيلموا حاجتهم ومروحين بيفكروا هيعملوا ايه بكره .
* مفيش revenue stream
كل اللى فوق ده ملوش اى لازمة لو مش هتقدر تأمن استمراريته ب solid revenue stream حتى لو كان محدود ياخد من امكانيات البيزنس مالايزيد عن 30% متمثل فى خدمة او منتج او ايا كان يكون بيغطى تكاليف المكان لفترة 6 شهور ل سنة قدام عالاقل .
* مفيش scalibility
أى بيزنس غير قابل للتوسع هو بيزنس له عمر افتراضى . وانت بتحط ال core بتاع البيزنس لازم بعد ماتخلص مرحلة ال validation وال Pivoting والمكنة تطلع قماش ترسم خطة تسمحلك فى فترة زمينة محددة تضاعف أرقام الشغل مرة او اتنين او تلاتة او اكتر وترسم لكل مرحلة متطلباتها اللى هتحقق الهدف ده .
* مفيش تحليل مستمر للمتغيرات اليومية
مش كل حاجة هاتمشى روتينية زى مانت كاتبها وراسمها فى خطتك , دايما هيكون فيه متغيرات مفاجئة ومرونتك فى التعامل مع المتغيرات دى فى الوقت المناسب هوا اللى هيحدد انت رايح فين قدام .
* مفيش بيئة عمل Friendly
لو عندك فريق عمل من 3 أشخاص علاقتهم ببعض علاقة كويسة حقيقى بيستلطفوا بعض وبيعاملوا بعض كويس ومستواهم متوسط هيدوك نتيجة أفضل من فريق عمل مستواهم ممتاز لكن علاقتهم مش كويسة , مش هتستفيد من امكانياتهم كاملة وهما مش طايقينك او مش طايقين بعض العلاقة دى هيدفع تمنها الشغل نفسه وده هيفرق اوى مع ال small business اكتر من الشركات الكبيرة اللى المحرك الرئيسى فيها للاستمرارية هو المرتب وبس مش زى الشركات الناشئة اللى معندهاش القدرة المالية انها تدى مرتبات كبيرة بس الناس مبسوطة وشايفة انها هاتتعلم وتكبر ومبسوطين بالتعامل مع بعض . دورك انك تحافظ عالروح دى بينهم ولو لقيت وسطهم حد فيه اجماع على انه انسان مش لطيف خرجه من وسطهم ايا كانت امكانياته ضرره هيكون أكبر . حافظ على روح ان الناس شغالة مبسوطة ده دافع مهم المفروض تعوض بيه ان شركتك صغيرة وامكانياتك محدودة .
منقول
