Η διαφοροποίηση φέρνει την αλλαγή
Η 12GODS δημιουργεί χαρμάνια βοτάνων σε μία πλήρως βιοδιασπώμενη κάψουλα.
Συνδέοντας την επιστημονική καινοτομία με τις ορθές πρακτικές στην αγροτική παραγωγή, η 12GODS εισάγει μία σειρά προϊόντων που ακολουθούν βιώσιμες πρακτικές καθ’ όλη τη διαδικασία παραγωγής, περιορίζoντας τον χρόνο παραγωγής των αφεψημάτων.
Η 12GODS ευελπιστεί να γίνουν τα προϊόντα της ταυ
τόσημα με την ευζωία, ποιότητα και περιβαλλοντική ευαισθησία.
ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ: Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ
Οι πρώτοι έλληνες ιατροί και βοτανολόγοι της ιστορίας, θέλοντας να προσδώσουν το θεϊκό στοιχείο και τη δύναμη της μεταμόρφωσης που κρύβεται στις ιδιότητες των ελληνικών βοτάνων, έδωσαν ονόματα θεών και ημίθεων σε αυτά.
Η 12GODS τιμά αυτό το πολιτισμικό γεγονός, και δίνει ονόματα Θεών και ημίθεων σε κάθε προϊόν που δημιουργεί, φιλοδοξώντας να επανεισαγάγει τον φυσικό πλούτο των ελληνικών βοτάνων στη σύγχρονη διατροφή και να επαναφέρει την πίστη στη μαγεία και την ευεργετικότητά τους.
Σε παγκόσμια κλίμακα, το τσάι είναι το πιο διαδεδομένο ρόφημα στον πλανήτη, μετά το εμφιαλωμένο νερό. Ωστόσο, η χρήση πληθώρας αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών (ΑΦΦ) εκτείνεται πέρα από τα παραδοσιακά τσάγια και συμπεριλαμβάνει μια ευρύτερη ποικιλία, σύμφωνα με τις σύγχρονες τάσεις ευεξίας.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ
Στην ελληνική γη φύονται περίπου 6.000 είδη βοτάνων. Μεγάλο ποσοστό από αυτά, είναι ενδημικά και στην πλειοψηφία τους αρωματικά με θεραπευτικές ιδιότητες.
Η υψηλή ποιότητά τους οφείλεται στο μεσογειακό κλίμα και στη γεωλογική μορφολογία της χώρας μας. Η θεραπευτική δύναμη των ελληνικών βοτάνων είναι ανεκτίμητη κληρονομιά μας, καθώς τα ελληνικά βότανα θεωρούνται από τα πιο πλούσια σε θεραπευτικές ιδιότητες παγκοσμίως.
Οι θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων ανακαλύφθηκαν, ήδη από την αρχαιότητα. Οι Σουμέριοι και οι Ασσύριοι μας παρέχουν τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με τα φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά.
Στην αρχαία Ελλάδα, πρώτοι οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν ρίζες, ξύλα, φλοιούς, άνθη, βλαστούς, καρπούς, σπόρους, έλαια και ρητίνες από διάφορα φαρμακευτικά φυτά και βότανα τα οποία φύονταν στην Ελλάδα. Στο όρος των Κενταύρων, το Πήλιο, έχουν εντοπιστεί και καταγραφεί περίπου 3.000 βότανα και σύμφωνα με τους μύθους, ο κένταυρος Χείρωνας ο θεραπευτής, γιος του Κρόνου, δίδαξε την ιατρική τέχνη στον θεό της Ιατρικής Ασκληπιό. Κοντά του μαθήτευσαν ο Ηρακλής, ο Αχιλλέας και ο Ιάσωνας, καθώς και οι απόγονοι του Ασκληπιού, ο Μαχάων και ο Ποδαλείριος, χειρουργός και παθολόγος αντίστοιχα. Οι δύο άνδρες συμμετείχαν στην πολιορκία της Τροίας ως ιατροί. Στη συνέχεια, δίδαξαν την ιατρική στους μαθητές τους, τους λεγόμενους Ασκληπιάδες, όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα.
Ακολουθεί ο Ιπποκράτης (460-370 π.Χ.), ο ιδρυτής της ιατρικής, που χαρακτηρίστηκε ως ο μέγιστος παθολόγος της εποχής του και ο οποίος στα 59 βιβλία της ιπποκρατικής συλλογής του αριθμεί 236 φυτικά φάρμακα. Ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.) στο έργο του Περί Φυτών Ιστορία θέτει τις βάσεις της σύγχρονης βοτανικής και θεωρείται ο πατέρας της βοτανολογίας. Ο Διοσκουρίδης (25-90 μ.Χ.) με το πεντάτομο έργο του Περί Ύλης Ιατρικής, αναλύει εκτενώς και συστηματικά 794 φαρμακευτικά φυτά και απεικονίζει τα 391 εξ αυτών, κάτι που έκανε το έργο του ανεκτίμητο στους αιώνες.
Τον Μεσαίωνα η βοτανολογία «ανθίζει» στους κύκλους των μοναχών, ενώ με την έλευση της τυπογραφίας η γνώση δραπετεύει από τα τείχη των μοναστηριών. Οι συνταγές που είχαν διασωθεί από αρχαία κείμενα εμπλουτίστηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Τον 16ο και 17ο αιώνα δημοσιεύτηκαν πολλά βοτανολόγια, με σκοπό να βοηθήσουν όσους ασχολούνταν με τη βοτανοθεραπεία.