16/04/2026
අප්රේල් 13, පරණ අවුරුදු දවස. මුළු රටම හෙට උදාවෙන අලුත් අවුරුද්දට ලෑස්ති වෙද්දී, 'ජයන්ත' පාර අයිනේ ඉඳගෙන අඬමින් හිටියා. ජයන්ත කියන්නේ කුලී වැඩ කරලා දරුවෝ තුන්දෙනෙක් ජීවත් කරවන අහිංසක තාත්තා කෙනෙක්. හැබැයි මේ දවස්වල කිසිම කුලී වැඩක් නැති නිසා, හෙට අවුරුද්දට දරුවන්ට කෑම මේසෙට තියන්න කැවුම් ගෙඩියක්වත් ගන්න ජයන්තගේ අතේ සතයක්වත් තිබුණේ නෑ.
"තාත්තේ හෙට අපි කිරිබත් කනවද?" කියලා බඩගින්නේ ඉන්න පුංචි දරුවෝ අහද්දී, ජයන්තට මුළු ලෝකයම කඩාගෙන වැටුණා වගේ දැනුණා. ගමේ කඩෙන් ණයට ඉල්ලුවත් ලැබුණේ නෑ.
අන්තිමේදී පිස්සුවෙන් වගේ පාර දිගේ ඇවිදගෙන ගිය ජයන්ත නතර වුණේ නගරයේ ප්රධාන රෝහල ඉස්සරහා. එතන ගහලා තිබුණු "ලේ බැංකුව" (Blood Bank) බෝඩ් එක දැකපු ජයන්තගේ හිතට අමුතුම අදහසක් ආවා. කිසිම අධ්යාපනයක් නැති ජයන්ත හිතුවේ එතනට ගියාම සල්ලිවලට ලේ විකුණන්න පුළුවන් කියලයි.
කෙළින්ම ලේ බැංකුව ඇතුළට ගියපු ජයන්ත, එතන හිටපු ප්රධාන දොස්තර මහත්තයා ළඟට ගිහින් තමන්ගේ අතේ කමිස අත නමලා එකපාරටම කතාවක් කිව්වා.
ඊළඟ තත්පරයේදී මේ අහිංසක තාත්තා කියපු කතාව අහලා... ඒ දොස්තර මහත්තයාගේ කකුල් දෙකේ පණ නැති වුණා. හුස්ම හිරවෙලා මුළු වාට්ටුවම ගල් ගැහිලා ගියා!
වෛද්යවරයෙක්ව පවා මහ පාරේ ඇඬෙව්ව, ඒ පියාගේ පපුව පැළෙන ලේ කඳුළු රහස මොකක්ද?
ජයන්ත අත් දෙක එකතු කරලා වැඳගෙන දොස්තර මහත්තයාට මෙහෙම කිව්වා.
"මහත්තයෝ... අද අප්රේල් 13. හෙට අවුරුද්ද. හැබැයි මගේ දරුවන්ට හෙට කන්න දෙන්න මගේ අතේ සතයක්වත් නෑ. මම හැමතැනම කුලී වැඩ හෙව්වා, කවුරුත් දුන්නේ නෑ. අනේ මහත්තයෝ, මගේ ඇඟේ තියෙන ලේ ටිකක් අරගෙන මට රුපියල් 2000ක් දෙන්න පුළුවන්ද? මට ඒ සල්ලිවලින් මගේ දරුවන්ට හෙට කන්න කැවුම් ටිකක් අරන් යන්න ඕනේ මහත්තයෝ..."
මේ කතාව අහලා දොස්තර මහත්තයාට වහ බොන්න හිතුණා. ලේ කියන්නේ විකුණන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි, ඒක දානයක් කියලා මේ අහිංසක මනුස්සයා දන්නේ නෑ. හැබැයි තමන්ගේ දරුවන්ගේ කෑම වේල වෙනුවෙන්, තමන්ගේ ඇඟේ දුවන ලේ ටික වුණත් විකුණන්න ලෑස්ති වෙලා ආපු ඒ පියාගේ ආදරේ දැකලා දොස්තර මහත්තයාගේ ඇස්වලින් කඳුළු කඩාගෙන වැටුණා. දොස්තර මහත්තයා ජයන්තව පුටුවකින් වාඩි කරවලා, තමන්ගේ පර්ස් එකේ තිබුණු රුපියල් 5000ක කොළයක් ජයන්තගේ අතට දීලා කිව්වා, "මේ සල්ලි අරන් ගිහින් දරුවන්ට කෑම අරන් දෙන්න තාත්තේ, ලේ දෙන්න ඕනේ නෑ" කියලා.
අද අපේ රටේ තිත්තම ඇත්ත මේකයි. අපි ෆේස්බුක් එකේ අවුරුදු කෑම මේසවල ෆොටෝ දාද්දී, මේ ආර්ථික අර්බුදය අස්සේ කෑම වේලක් වෙනුවෙන් තමන්ගේ ඇඟේ ලේ ටික හරි විකුණන්න හදන අහිංසක පියවරු දහස් ගාණක් අද සමාජයේ ඉන්නවා. අම්මා කෙනෙකුගේ ආදරේ වචනවලින් කියවුණාට, තාත්තා කෙනෙකුගේ ආදරේ හැංගිලා තියෙන්නේ මේ වගේ නිහඬ, හැබැයි මුළු ලෝකයක්ම කම්පා කරන කැපකිරීම් අස්සේයි. දරුවන් වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජීවිතේ වුණත් පූජා කරන ඒ නිහඬ වීරයන්ට කවදාවත් මිලක් නියම කරන්න බෑ!
සමාජයේ හදවත් කම්පා කරන, මේ පපුව පැළෙන යථාර්ථය අනිවාර්යයෙන්ම හැමෝටම දකින්න Share කරන්න. ආර්ථික අර්බුදය මැද දරුවන් වෙනුවෙන් නිහඬවම දුක් විඳින පියවරුන් ගැන ඔබේ අදහස පහළින් Comment කරන්න. 👇🔥
