According to the statistics the number of people with lower limb dysfunction increases every year so the number of powered wheelchair users increases as well. We decided to design and build a wcheelchair add on based on the idea of tricycle. You can just attach the add on to your own wcheelchair and go on a trip with one of two propulsion systems: manual and electric or both together because the s
ystem has pedal assistance. Pedal assistance is the system that loweres the strenght necessary to move the machine. The add-on made by us is powered by electric engine. The user can go long distances much more easily compared with manual powered extensions (no need to use your own muscle strength). Or you can use the manual propulsion wchich has a good influence on your muscles and joints. Pomysłodawcą całego projektu był prof. Jarosław Sidun, który wiele lat poświęcił na wspomaganie jakości życia osób niepełnosprawnych. Pierwsze sygnały o potrzebie wykonania przystawki Hermes nadchodziły od samych zainteresowanych. Prof. Sidun jako opiekun studenckiego koła naukowego inżynierii biomedycznej „ORTHOS” zaproponował, że warto byłoby skonstruować przystawkę na tyle uniwersalną, aby sprostała wymaganiom osób z różnym stopniem niepełnosprawności. W skład zespołu wchodzą: Antypiuk Gustaw, Carewicz Paweł, Danowski Krzysztof, Darmofał Mateusz, Gudalewski Hubert oraz Ogrodnik Krzysztof. Zespół tworzą studenci Inżynierii Biomedycznej (Wydział Mechaniczny Politechniki Białostockiej), członkowie Studenckiego Koła Naukowego ‘Orthos’- prywatnie zgrana grupa przyjaciół. Praca nad projektem przystawki Hermes trwała w sumie dwa lata. Większość czasu pochłonęły wywiady środowiskowe, konsultacje z pracownikami Politechniki Białostockiej, rozpoznanie rynku i dokumentacja techniczna projektu. Dzięki przeprowadzonym symulacjom, obserwacjom istniejących rozwiązań udało się stworzyć fizyczną wersję Hermes ‘a. Projekt wykonywany był w ramach SKN ‘Orthos’, a finansowany z budżetu Wydziału Mechanicznego Politechniki Białostockiej. Ogromnym wsparciem okazało się wsparcie techniczne ze strony hali maszyn WM, dzięki której wykonaliśmy elementy zaprojektowane indywidualnie. Pomocą naukową cały czas wspierał nas prof. Sidun, dzięki jednemu z doktorantów naszego wydziału, Panu Kulaszewiczowi (który w wyniku wypadku stracił obydwie kończyny dolne) mogliśmy poprawić ergonomię urządzenia i sprawdzić jego użyteczność w przypadku montażu do indywidualnie projektowanego wózka inwalidzkiego. Poznaliśmy również opinię odnoście funkcjonalności i wygody użytkowania naszego prototypu pochodzącą od członka docelowej grupy użytkowników.
