25/02/2023
Dzięki zaangażowaniu środowisk pacjentów, rodziców i lekarzy, ostatnie lata przyniosły w Polsce istotny postęp w zakresie diagnostyki i dostępu do nowoczesnego leczenia rdzeniowego zaniku mięśni. Ta „medialna” jednostka, dotykająca około 1:8400 osób, stanowi nie lada wyzwanie dla neurologów, którzy do pomocy zaangażowali w szczególności osiągnięcia biologii molekularnej takie jak terapie genowe czy oligonukleotydy. My takich narzędzi w tym poście nie wykorzystamy, ale zapraszamy na klasyczną pigułkę wiedzy na temat SMA 💊
Wspomniany SMA (ang. spinal muscular atrophy) to uwarunkowana genetycznie choroba nerwowo-mięśniowa, której podłoże stanowi mutacja w genie SMN1. Pozbawione dostatecznych stężeń prawidłowego, opiekuńczego białka SMN – survival of motor neuron, komórki nerwowe przednich rogów rdzenia kręgowego stopniowo obumierają. W konsekwencji osłabia się siła unerwianych przez nie mięśni, dochodzi do przykurczów oraz drżeń. Poza ogólnym pogorszeniem się sprawności motorycznej – zaburzeń chodu, problemów z siadaniem – pacjenci cierpią z powodu trudności w przełykaniu i mówieniu, a z racji na wpływ choroby na mięśnie oddechowe, również na upośledzony odruch kaszlu, hipowentylację podczas snu i nawracające infekcje. Brak odpowiedniego napięcia mięśni wpływa negatywnie na rozwój szkieletu, stąd nierzadko pacjent z SMA stanie się bywalcem poradni ortopedycznej z rozpoznaniem skoliozy czy deformacji klatki piersiowej.
Podejrzenie SMA na podstawie obrazu klinicznego i wywiadu rodzinnego weryfikujemy badaniem genetycznym (technika MLPA lub RT-PCR). Natomiast od 1 kwietnia 2021 r. każdy noworodek w Polsce przechodzi taki test w ramach rządowego programu badań przesiewowych, co umożliwia szybkie rozpoznanie choroby i brak zbędnej zwłoki z wdrożeniem leczenia. 💉🩺
Leczenia, jakie możemy prowadzić wykorzystując trzy zarejestrowane, a od 1 września 2022 r. objęte programami lekowymi leki:
Po pierwsze – nusinersen (Spinraza®). Jest to antysensowny oligonukleotyd, mający zdolność do stymulacji alternatywnego splicingu mRNA i składania na bazie genu SMN2 (który posiadamy szczęśliwe „w zapasie” obok genu SMN1), prawidłowych białek opiekuńczych dla neuronów. Lek podajemy przez nakłucie lędźwiowe do kanału kręgowego – niewygodna droga podania jest prawdopodobnie największą trudnością zarówno dla pacjenta, jak i dla personelu medycznego. Kolejny aspekt to dawkowanie, które po podaniu 4 dawek nasycających, należy ponawiać co 4 miesiące w warunkach szpitalnych. Z nusinersenu mogą skorzystać zarówno dzieci, jak i dorośli. Takich pacjentów możemy spotkać np. w szpitalach uniwersyteckich ŚUM na Ligocie i na Ochojcu.
Kolejny lek, tym razem doustny, to rydsyplam (Evrysdi®). Wobec nusinersenu ma identyczny mechanizm działania, ale jest przyjmowany w postaci syropu o smaku truskawkowym, który należy zażywać raz na dobę. Rydsyplam wykorzystamy jeżeli są przeciwwskazania do leczenia nusinersenem u dzieci i dorosłych od 2 miesiąca życia.
Najnowszy i należący do najdroższych na świecie leków to onasemnogen abeparwowek (Zolgensma®). W tym wypadku przy pomocy wektora wirusa AAV9 wszczepiamy do genomu pacjenta prawidłowy transgen SMN1. Co ważne, terapię genową podajemy w jednorazowym wlewie dożylnym, raz na całe życie. To właśnie dlatego onasemnogen jest lekiem z wyboru po rozpoznaniu SMA w programie badań przesiewowych noworodków. Możemy go podać dzieciom do 6 miesiąca życia. Przed podaniem i w trakcie leczenia, konieczne jest stosowanie terapii sterydami, co zabezpiecza pacjenta przed nadmierną reakcją immunologiczną.
Poza farmakologią należy pamiętać o dobraniu dostosowanej do potrzeb pacjenta neurorehabilitacji czy sprzętów medycznych ułatwiających wykonywanie podstawowych czynności, takich jak poruszanie się, samodzielnie jedzenie. We współpracy z różnymi specjalistami i podpierając się osiągnięciami nauki, możemy zapewnić chorym zadowalającą jakość życia 😊
1. Fundacja SMA - https://www.fsma.pl/
2. Zasady refundowanych programów lekowych (plik .doc) - https://www.gov.pl/attachment/3622f90d-c6ab-4b9e-90cb-251082a1bfb6
3. Kolb SJ, Kissel JT. Spinal Muscular Atrophy. Neurol Clin. 2015 Nov;33(4):831-46. doi: 10.1016/j.ncl.2015.07.004. PMID: 26515624; PMCID: PMC4628728. - https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4628728/
4. Schorling DC, Pechmann A, Kirschner J. Advances in Treatment of Spinal Muscular Atrophy - New Phenotypes, New Challenges, New Implications for Care. J Neuromuscul Dis. 2020;7(1):1-13. doi: 10.3233/JND-190424. PMID: 31707373; PMCID: PMC7029319. - https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7029319/
5. Nusinersen -https://www.ema.europa.eu/en/documents/overview/spinraza-epar-summary-public_pl.pdf
6. Rysdyplam -https://www.ema.europa.eu/en/documents/overview/evrysdi-epar-medicine-overview_pl.pdf
7. Onasemnogen abeparwowek -https://www.ema.europa.eu/en/documents/overview/zolgensma-epar-medicine-overview_pl.pdf