Energetyka Obywatelska to innowacyjna koncepcja techniczna i biznesowa, dotyczącą budowy systemu rozsianych źródeł energii, finansowanych bezpośrednio ze środków obywateli i MŚP, instalowanych w budynkach użyteczności publicznej, w nieruchomościach o przeznaczeniu przemysłowym, a także budynkach jedno- i wielorodzinnych. W literaturze fachowej i naukowej, jak również w prawodawstwie państw członko
wskich Unii Europejskiej nie ma konsensusu co do definicji tego pojęcia, które związane jest z problematyką energetyki rozproszonej (czy też „generacji rozproszonej” – bo i z takimi określeniami można się spotkać). Najczęściej mówiąc o tego typu energetyce, myślimy o małych źródłach przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, wyodrębniając z niej jeszcze źródła najmniejsze służące bezpośrednio odbiorcom końcowym, czyli mikroinstalacje (np. panele fotowoltaiczne, przydomowe wiatraki).
Źródeł prężnego rozwoju EO w państwach zachodniej Europy upatrywać można (za Międzynarodową Agencją Energii) w czynnikach takich jak: rozwój technologii i innowacji, ograniczenia w zakresie budowy nowych linii przesyłowych, zwiększony popyt odbiorców na źródła zapewniające stabilność zasilania, liberalizacja rynku i ochrona klimatu. Zarówno w warunkach polskich, jak również europejskich nie bez znaczenia są również prognozy dotyczące wzrostu cen i zapotrzebowania na energię elektryczną. Odbiorcy energii elektrycznej, uwzględniając te prognozy, podejmują coraz częściej decyzje o budowie własnych źródeł energii chcąc zapewnić sobie elastyczność reagowania na zmiany cen na rynku oraz bezpieczeństwo dostaw. Stanowi to także wyraz postawy prosumenckiej, którą za Alvinem Tofflerem możemy określić jako sytuację, w której konsument staje się równocześnie producentem – w tym wypadku energii. Tak rozumiane wytworzenie warunków do zaistnienia „inteligentnej konsumpcji” energii jest celem Klastra Energetyki Obywatelskiej województwa śląskiego.
